Soru: Arap alfabesi ve vahiy

Arap alfabesi daha önce de vardı. Arap alfabesi vahiy ise hangi peygambere vahy olmuş? Vahiy değilse Kur’an’ın lafzı beşeri manası vahiy anlamı mı çıkar? Tevrat’ın, İncil’in, Zebur’un alfabeleri bu minvalde hangi kategoriye giriyor? Günümüzde Tevrat, İncil asıl hüviyeti ile yok ama alfabeleri vahiy ise onlarında elinde alfabenin vahiy olması cihetiyle bir hakikat olmuş olmaz mı?

Cevap

Öncelikli olarak Kur’an-ı Kerim’in lafzı da, manası da vahiydir. Alfabe lafzı
ve kelamı ifade eden şekillerdir. Mesela Besmele’de geçen “Allah” lafzı tamamen vahiydir. Ancak yazı olarak kusursuz bir şekilde sadece Arap alfabesiyle doğru olarak yazmak mümkün…

Alfabeler hakkında çok rivayetler var. Kimisi Hz. Adem’den itibaren alfabenin kullanıldığını iddia etmektedir. Ancak bunlarla ilgili herhangi bir delil yoktur. Cenab-ı Hak insana Alak suresinde “yazmayı öğretmiştir.” ifadesini kabiliyet ve istidat olarak anlamak gerekiyor. Kazılardan buluna en eski yazılar çivi, hiyeroglif, Fenike, İbrani, Arap, Yunan ve Latin gibi devam ediyor. Yazıların kökenin Ortadoğu olduğu kesin.

Semavî kitaplar vahiy şeklinde gelirken söz olarak gelmiştir. Allah, peygamberin kalbine yani hafızasına ayetleri en ince detayına kadar nakşetmiştir. Bunlar daha sonra yazıya dökülmüştür.

Hz. Musa’ya (as) gelen On emir, levhalara yazıldı. A’raf, suresi 145. ayette ifade edildiği gibi : “Ve levhalara o’nun (Hz. Mûsâ) için her konuda öğüt ve her şey hakkında yeterli açıklamalar yazdık.” Bir de Cevşen ile ilgili bir yaprağın da yazılı olarak geldiğine dair rivayet okumuştum.

Bunun dışında Tevrat, Zebur ve İncil sözlü olarak gelmiştir. Tevrat asırlarca sınırlı sayıda rahibin ezberlediği bir kitap olarak devam etmiştir. Ezberleyen rahipler toplanıp ihtiyaçlara göre revizeler yapıyorlardı. Yaklaşık olarak MÖ 1000 yıllarında kaleme alınınca biraz daha sabitlendi. Babil işgaliyle bir dönem ezberinde olan rahiplerin öldürülmesi ve kitapların yakılmasıyla Tevrat tamamen kayboldu. Daha sonra bir zat( Musevi kaynaklarına göre) kendisine vahyedildiğini söyleyerek tekrar kaleme alındı. Bu kişi nebi veya veli olabilir veya …..

Zebur zaten dua ve şiir şeklinde tamamen ezber bir kitap…

İncil ise Hz. İsa’dan (as) çok sonra kaleme alındı. Bilindiği gibi İncil Aramice idi. Aramice İncil şu anda yok. En eski İncil Yunanca 3-4 asır sonra kaleme alındı. Daha sonra Yunancadan Aramiceye tercüme edilenler var…

Kitap veya suhuf demek illa bugünkü manada yazılı bir eser demek değildir. Kalem ve bilhassa kağıdın gelişmediği dönemlerde derli toplu bir kitap bulmak neredeyse imkansızdı. Önce kil tablet, deri, kemik, papirüs gibi bir seyir izledi. Fenikeliler ticaret için neredeyse birkaç sayfayı geçmeyen yazılı metinler kullanırlardı.

Arap alfabesi bugünkü haline Emeviler döneminde noktalar ilave edilerek Arap olmayanların da kolay anlayacağı hale getirilmiştir. Arap alfabesinin kudsiyeti, Kur’an’ı gerçek kesin ve net olarak ifade eden bir alfabe olmasıdır. Ayrıca Peygamberimizin (asm) ve sahabenin döneminde kullanılmış olmasıdır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir